W ramach PUDS działają trzy komisje zrzeszające firmy, które specjalizują się w określonych segmentach rynku. Komisje działają głównie w celu promocji swoich produktów i usług oraz integracji środowiska poprzez wymianę informacji i doświadczeń, wizyty studyjne, opracowywanie standardów działania oraz monitorowanie rynku.

Komisja Stali Odpornych na Korozję (SONK)

Komisja SONK powstała w 2002 roku jako zorganizowana grupa firm zajmujących się stalą nierdzewną. Inspiracją do powołania Komisji były doświadczenia ze spotkań z odrębnymi zagranicznymi stowarzyszeniami zajmującymi się organizacją środowiska stali nierdzewnej i od nich przejęto główne zadania, jakie postawiła przed sobą komisja: promocję zastosowania stali nierdzewnej, popularyzację wiedzy technicznej na temat jej szeroko pojętej obróbki, ale także wzajemną wymianę informacji oraz prowadzenie badań rynkowych i tworzenie wspólnych baz danych.
Więcej informacji o SONK na stronie www.stalenierdzewne.pl  

Komisja Prefabrykacji Zbrojeń Budowlanych (KPZB)

Komisja PZB powstała w 2006 r. jako zorganizowana grupa firm produkujących zbrojenia budowlane.
Komisja za swoje podstawowe cele uznała stworzenie platformy do wymiany doświadczeń pomiędzy firmami z branży, wspólną reprezentację środowiska przed różnego rodzaju instytucjami oraz integrację producentów zbrojeń budowlanych.
Jednym z pierwszych osiągnięć, jakich dokonała komisja, są Ogólne Warunki Dostaw Zbrojeń Prefabrykowanych. Jest to jednolity, spójny dokument, który określa warunki dostaw i sprzedaży zbrojeń prefabrykowanych, jak również jasno definiuje podstawowe pojęcia w zakresie zbrojeń. Najnowsze projekty, jakimi zajmuje się, to opracowanie normy zbrojarskiej oraz certyfikacja przez komisję zakładów produkujących zbrojenie.

Komisja Centrów Serwisowych Płaskich (KCSP)

Komisja CSP powstała w 2005 r. jako zorganizowana grupa firm posiadających centra serwisowe, w których przetwarza się blachy w kręgach w ilości nie mniejszej niż 10 000 ton. rocznie. Wśród ważnych zagadnień, którymi zajmuje się komisja, znajdują się m.in. kontakty z hutami dla obiektywnego zapoznania ich ze specyfiką problemów centrów serwisowych płaskich oraz ich funkcją w łańcuchu zaopatrzenia rynku, wszechstronna wymiana informacji (techniczna, rynkowa, organizacyjna etc.), opracowywanie standardów obsługi klienta i wyznaczanie tym samym etycznych zasad działania w ramach konkurencji na rynku.